zondag 8 mei

8 mei 20011

Zeer lange dag mag je wel zeggen!

Wim bracht ons plus koffers naar station Velp, reed de auto terug, en liep naar het station. Treinreis naar Schiphol op zondag (op deze tijd van de dag ) niet rechtstreeks vanaf Arnhem, maar met overstap in Utrecht. We waren heel mooi op tijd, hadden thuis al ingecheckt, en waren zelfs nog te vroeg bij de bagage-afleverbalie. Vervelend gewacht allemaal, maar wel geruststellend en ontspannen. De vlucht ging gladjes; we hadden weer van die super-stoelen met extra beenruimte bij een nooduitgang. Het eigen filmscherm maakte de reis kort. Ik keek nogmaals naar de King’s Speech (en vond hem weer fantastisch), en amuseerde me (ook niet voor het eerst )met Sjakie en de chocoladefabriek. In beide films speelde die filmster, die meestal slechte vrouwen speelt, ik ben haar naam kwijt. In Harry Potter speelt ze die verschrikkelijke................(vul maar in) een aardige rol.

En dan komt het schuifelen in de rijen voor de douane. 1 ½ uur deden we er over. De man die ons “behandelde” was bijzonder kortaf en snauwerig, maar tot slot zei hij tegen Wim, dat hij een “bad day” had (te warm, instrumenten werkten niet goed enzenz), dus uiteindelijk viel hij mee; bleek dus toch een mens te zijn. Hij zei ons tot slot zelfs goeiedag! Ik dacht wel steeds aan vluchtelingen en hoe verschrikkelijk het moet zijn om steeds als vee behandeld te moeten worden.

Na wat gezoek naar bagage vonden we de air-train, die tussen de verschillende terminals van Kennedy-airport loopt. Enorme afstanden. We stapten uit bij Jamaica, vanwaar de undergrounds lopen die naar Manhattan gaan., J en E.  J was in reparatie (ook hier!!) dus namen we E. Voor mijn gevoel zaten we er urenlang in, wat natuurlijk niet zo was, maar wel heel lang. Bij Washington Square eruit en naar boven. Zo, we zijn in Manhattan!!! Op de kaart “vlakbij” ons apartement. Taxi aangehouden en een kwartier later maakten we kennis met Katalina Salazar, die ons al stond op te wachten. Eerste etage. Met parket bevloerd, groot apartement. Goeie keuken, aan de kamer vast, aparte slaapkamer met twee enorme bedden, en bover de keuken nog een soort halfetage waar een matras is voor nog twee mensen. Goeie badkamer. Lijkt dus prima. De straat is gezellig, een beetje rommelig, maar in mijn optiek echt New York’s.

Na een beetje uitpakken en zo meteen maar op pad in de buurt. Geld halen kun je vlakbij, en overal in dit buurtje zijn winkeltjes, cafeetjes en restaurantjes. Wel gezellig.

Het geld halen lukte niet; de kaart werd niet geaccepteerd. We besloten dat dan maar uit te stellen tot morgen, en dan bij de bank naar binnen te gaan. Dus richting Tompkin Square, waar Katalina een leuk restaurantje had aangeraden “Fleemarket” (het klinkt niet aantrekkelijk, maar het “flee”karakter sloeg denk ik op het interieur, waar van alles was uitgestald, en niet op het eten.) Wim at couscous met kip, maar was niet gecharmeerd van wat hij kreeg; ik had gewoon sla met brood en dat was prima. Eén glaasje wijn genomen, omdat we dicht bij huis zijn. Dat kon nèt. Op de terugweg nog even een winkeltje in, en toen gauw naar huis. En vroeg naar bed, wat voor ons gevoel toch niet zo vroeg was!!!

Een foto volgt nog.