Woensdag. Weer heel vroeg wakker allebei, zo tegen half 6. Ons lichaam is nog steeds anders ingesteld. We stonden dus ook maar vroeg op, en zaten geloof ik om 8 uur in de subway naar Brookly'n Bridge. Wim heeft al beschreven wat we allemaal beliepen. Ik moet één ding wel even aanvullen. Wim schrijft dat zijn moeheid verdween in het Metr. Museum. Hij vertelde mij: "ik vond die zalen zo mooi, dat mijn moeheid weggleed.........." En dat bedoelde hij dus. Nou, ik kan er aan toevoegen, dat dat niet voor mij geldt. Als ik zo'n groot museum in ga, zakt me de moed meestal al in de schoenen, en nu helemaal, door die grote wandeling van vanmorgen. Ik vind een museum een soort slijtageslag. Ik heb nu wel een manier van lopen ontwikkeld om snel en energiek door een stad te lopen. Ik noem dat voor me zelf mijn "citywalk"; lange passen, met zo veel mogelijk vering; een soort zwempadpas dus.................Dan word ik het minst moe. In een museum is dat onmogelijk, en al dat staan alleen al!
Maar het is een indrukwekkend museum, dat zeker.
vanavond weer bij dee Fleemarket gegeten; heerlijk. leuke tent, aardige jongens die daar rondlopen, snel, efficient en uiterst vriendelijk. Alles vers en fris.
Het is een erg leuke buurt hier vind ik. Behalve al die eettentjes die er zijn, zijn er ook opvallend veel nailstudios. Wim kijk z'n ogen uit, want door het mooie weer staat alles open en zie je rijen vrouwen met hun voeten op een bankje en even zovele meisjes, die nagels zitten te behandelen. En dan ook een rij voor de handnagels natuurlijk! Lijkt mij wel wat!
We aten tegenover het Tompkin's park. navrant was wel dat daar een heel lange rij mensen stond met karretjes en lege zakken. Er was een tent, en een soort ambulance, en kennelijk werd daar eten uitgedeeld. Nou, dát zie je bij ond toch niet? de ommezijde van de medaille.............
Tot morgen
ELS
Geen opmerkingen:
Een reactie posten